عقبگرد سعید روستایی/ انتقاد مجله آمریکایی از فقدان منطق در زن و بچه

یکی از هیجانات تماشای فیلم‌های تازه کشف فیلمی از فرهنگی کاملاً متفاوت و درک این است که چقدر همه ما شبیه هم هستیم اما همیشه خطر تجربه متضاد وجود دارد یعنی روبرو شدن با داستانی که هیچ منطقی با آن مطابقت ندارد و رفتار آنقدر غیرمنطقی یا غیرقابل توضیح به نظر می‌رسد که انگار در حال تماشای یک فیلم علمی تخیلی هستیم. فیلم‌ “زن و بچه” دقیقا چنین حسی را منتقل می‌کند.

داشتن انتظارات خاص از یک زن بیوه در یک فرهنگ شرقی چیز عجیبی نیست، اما وقتی فیلمی نتواند آنها را به روشنی بیان کند، می‌تواند گیج‌کننده باشد.

هیچ یک از اعمال زن بیوه فیلم روستایی کوچکترین منطقی ندارد، روانشناسی داستان به هیچ وجه با واقعیت جور در نمی‌آید. به جای حس خویشاوندی، مخاطبان احتمالاً احساس سردرگمی می‌کنند، زیرا بیوه‌زن به طور فزاینده‌ای رفتارهای خودویرانگر و غیرمنطقی از خود نشان می‌دهد و این کاملا دور از روحیات زنان امروز ایران است.

بیوه‌زن داستان روستایی به جای اینکه کاری برای اصلاح پسر بزهکارش انجام دهد، پسر را نوازش می‌کند و از کسانی که سعی در تربیت او دارند، متنفر است. این به شدت دست کم گرفتن مسئله است و فیلم را شبیه سریال‌های آبکی می‌کند.