سقف؛ چطور با پول فارابی به سرمایه داری سلام کنیم؟!

هک شدن بانک سپه و پاسارگاد در ابتدای جنگ دوازده روزه خیلی روی سینماگران و مدیران فارابی تاثیر مثبت برای خلق ایده مرکزی داشته است که خروجی یکی می شود قمار باز و دیگری همین فیلم سقف که فیلم خیلی بدی از آب درامده است.

حمله سایبری به این دو بانک باعث شده تا یک خانواده به خاطر بسته شدن حساب‌شان و آسیب جنگی که به خانه آنها وارد شده است، در شرایطی قرار می گیرند که به ویلای پسردایی پولدار می روند و در انجا به خاطر اینکه روز را شب کنند، باید تن به فرمایشات صاحب ویلا دهند و زیر بار سرمایه سر خم کنند، پس نمایش همدلی مردم به خصوص در میان خانواده ها در آن ایام سخت کجای فیلم است؟!

بهتر بود تهیه کننده محترم یه سر به تصویر شهر هم می زد تا خانواده داستان را به سرپناه شهرداری هدایت می کردند و از نقش این ارگان در اسکان آسیب دیده گان هم بهره می برد و بخش دیگری از بودجه را دریافت می کرد! البته شاید هم این فیلمنامه در آن شورا رد شده باشد!!

فیلمساز می خواهد ادامه دهنده فیلم های سروش صحت باشد، حتی بیژن بنفشه خواه را هم آورده اما صحت حداقل به مقام انسان احترام می گذارد.