زندگی خوب آمریکایی؛ روی دیگر زندگی

مایکل و کریستین بارنت، یک زوج اهل غرب میانه آمریکا، تصمیم می‌گیرند دختری کوچک به نام ناتالیا را به فرزندخواندگی بپذیرند. ناتالیا مبتلا به نوعی بیماری نادر (کوتولگی) است که باعث شده از لحاظ ظاهری کودک به نظر برسد. آن‌ها با اشتیاق تلاش می‌کنند که او را مانند سه فرزند بیولوژیکی خود بزرگ کنند.اما پس از مدتی، رفتارهای عجیب و نگران‌کننده ناتالیا باعث ایجاد تردید در والدینش می‌شود تا اینکه شر به سمت آنها می آید و تصمیم می گیرند تا ناتالیا را به حال خود رها کنند تا خودش برای بقا تلاش کند.

مخاطب درگیر داستانی می شود که از نقطه دید مهندسی شده او به ماجرا نگاه می کنیم، در هر دو بخش حس سمپات مخاطب را نشانه می گیرد تا قصه اش را بدون لکنت روایت کند و هر لحظه که خطر اغراق به ماجرا نزدیک می شد با هوشمندی این حس را کنار می زند و شخصیت پردازی را چنان تکامل یافته پیش می برد که در لحظه های حساس می تواند از سایر شخصیت ها بهره کافی را ببرد و منافع شخصی هر یک را به خوبی به چالش می کشد و این چالش باعث می شود تا مخاطب هر لحظه ضربان سریال را بهتر درک کند، همانطور که رفتن ناتالیا در شب اعلام رای دادگاه به خانه مایکل و مواجهه اش با کریستین و ابراز همدردی برادر ناتنی اش با او باعث می شود که ناتالیا بتواند ادامه زندگی را در شرایط بهتری پیش ببرد.

یکی از نکات مثبت سریال «زندگی خوب آمریکایی» به اجرای دقیق و پرجزییات بازیگرانش برمی گردد، مایکل پدر خانواده یک روحیه تکامل نیافته کودکانه ای دارد که نشان می دهد روحیه اش را می توان دست کاری کرد، کریستین زنی در ظاهر تکامل یافته اما پر از کینه ها و عقده های بدون ریشه است که همه چیز را فدای نمایش برتر خود می کند، از فرزندی که با اعتماد به نفس خودش به درجه ای از موفقیت رسیده است به عنوان ابزاری برای دیده شدن خودش استفاده می کند و مایکل را هم در موقعیت ضعف حفظ می کند و در شرایطی که حضور ناتالیا را خطری برای فراموشی اش نزد همسرش می بیند، او را با بی رحمی کنار می گذارد.

این سریال بر اساس یک پرونده واقعی در سال‌های اخیر مورد توجه رسانه‌ها و دادگاه‌های آمریکا بود. فیلم‌نامه پرتعلیق، شخصیت‌پردازی قوی و پرداخت دقیق به جزئیات حقوقی و روان‌شناختی از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود.