جشنواره خاموش جهانی!

سینمای ایران به پشتوانه سینماگران و پتانسیل کشور، می تواند صاحب یک جشنواره منطقه ای ایده آل باشد و این حجم از امضای تفاهم نامه با کشورهای همسو بتواند در جایی به کار بیاید اما تا اینجا رییس سازمان سینمایی علی رغم سابقه حضورش در بخش مدیریتی بین الملل فارابی نشان داده که عقب تر از زمانه و مدیران گذشته این جشنواره در دوران تفکیک آن پیش می رود.

اهمیت برگزاری جشنواره با برچسب جهانی و دعوت از سینماگران منطقه برای نمایش استقبال و شکوه یک دوره از ایران، با خود می تواند یک پیام مهم از داخل را داشته باشد اما اصرار بر برگزاری خاموش جشنواره برای جلوگیری از فشارهای رسانه ای به مدعوین، توجیه دُرستی برای مدیران نیست، هرچند برگزاری دو دوره بخش ادغامی آن با بخش ملی این جشنواره توسط دولت قبل هم منجر به تضغیف بیشتر آن شد.

جشنواره جهانی فجر امروز ضعیف تر و بی برنامه تر از هر دوره ای در حال برگزاری است و این کنجکاوی هم بوجود آمده است که چقدر بودجه کشور برای این رویداد در حال هزینه است، آن هم در شرایطی که جهت دهی اشتباه و سمی محمد خزاعی و ناکارآمدی رائد فرید زاده تا امروز نتوانسته سینمای ایران را به مسیر درست خود بازگرداند.