جان نقش را گرفت!

از آقا تقی خوش رکاب که رابطه عاطفی اش با کامیونش را می توان نقطه اتصال مخاطب با وی دانست ، هرچند قبل تر در سریال «دلبرآهنی» نمونه دیگری را نمایان کرده بود تا نقش های کوتاهش مثل فیلم هایی از جنس «نفوذی» با سکوت های عمیق و بازی نگاه و فریادهای اعجاب انگیزش در سریال «صاحبدلان» که قدرت بازیگری اش را نمایان کرده بود،جنس صدا و چهره اش هر کدام مکمل درستی برای هم بودند، او خودش را در نقش غرق می کرد و بدون اغراق در اندازه درستش پیش می رفت، در سریال «تاصبح» شمایل یک رییس ساواک و اثرگذاری اش را در نوع نشستن روی یک مبل با ظرافت اجرا کرد، او می دانست  اندازه اجرا برای هر نقش به چه عوامل مهمی وابسته است.

در چند تجربه کمدی که در تلویزیون داشت، مراقب ابتذال بود و این مراقبت باعث شد تا هر کاری را به هر قیمتی بله نگوید و تجربه هایی مثل سه در جهار و چند سریالی که با سعید آقاخانی کار کرد را می توان نمونه ای نسبتا پاستوریزه در کارنامه اش دانست.

او یک بار برای فیلم «پدر» برنده سیمرغ بلورین شد و بار دیگر برای فیلم «دیوار» کاندیدا شد و در سال نود و پنج هم مراسم بزرگداشتش در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

سینماناب درگذشت محمد کاسبی را به خانواده وی و جامعه هنری کشور تسلیت می گوید.