بعد از مطلب سینماناب در واکنش به ادعاهای مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی در موضوع پیچینگ / کانون کارگردانان هم علیه حامد جعفری بیانیه داد
- شناسه خبر: 7109
- تاریخ و زمان ارسال: 2 اسفند 1404 ساعت 04:04
- نویسنده: مدیر سایت
یه گزارش سینماناب، در بیانیه کانون کارگردانان در اعتراض به عملکرد مدیریت بنیاد سینمایی فارابی آمده است:
معتقدیم وظیفه صنفی و اجتماعیمان ایجاب میکند نسبت به سیاستها و اظهارات مرتبط با سینما، از برگزاری غیرقابل دفاع جشنواره فیلم فجر تا عملکرد ضعیف بنیاد سینمایی فارابی و… بیتفاوت نباشیم و در مقام روشنگری و مطالبهگری مواضع صنفی خود را اعلام کنیم.
در پی اظهارات اخیر مدیرعامل بنیاد فارابی پس از برگزاری جشنواره فجر، کانون کارگردانان سینمای ایران ضروری میداند نکاتی صریح، مستند و صنفی را با جامعه سینمایی و افکار عمومی در میان بگذارد.
۱. شفافیت؛ از شعار تا عمل
در گفتگوی منتشرشده، واژههایی چون شفافیت، عدالت، ریلگذاری و سازوکار حرفهای بارها تکرار شده است. با این حال تا امروز:
معیارهای دقیق امتیازدهی در پیچینگ منتشر نشدهاند.
ترکیب کامل داوران، سوابق حرفهای و نحوه انتخابشان اعلام نشده است.
سازوکار مدیریت تضاد منافع تشریح نشده است.
گزارش مالی دقیق از میزان مشارکت بنیاد در پروژهها ارائه نشده است.
دلایل رد یا پذیرش آثار بطور مستند در اختیار متقاضیان قرار نگرفته است.
شفافیت، صرف برگزاری جلسات پیچینگ یا اعلام رتبه نیست.
شفافیت یعنی انتشار مستندات، صورتجلسه، شاخصهای ارزیابی و گزارش هزینه بودجه.
۲. پیچینگ؛ ابزار حرفهای یا پوشش اداری
پیچینگ در سینمای حرفهای جهان زمانی معنا دارد که استقلال داوران، گردش آزاد اطلاعات و مدیریت تعارض منافع تضمین شده باشد.
در فضای سینمایی کشور، گزارشها و ابهاماتی مطرح شده مبنی بر اینکه برخی پروژههای منتخب، در مراحل بعدی به داوران پیچینگ یا افراد و مجموعه وابسته به آنان سپرده شده یا با آنان در ارتباط مستقیم قرار گرفتهاند. حتی اگر این موارد شائبه باشد، نفس چنین ابهامی برای نهادی که با بودجه عمومی فعالیت میکند، مسئلهساز است.
کانون کارگردانان تأکید میکند:
وجود یا حتی تصور تعارض منافع، سلامت فرآیند داوری را زیرسؤال میبرد.
اگر چنین ارتباطهایی وجود نداشته، بنیاد موظف است با انتشار فهرست کامل داوران، پروژههای مصوب، طرفهای قرارداد و ذینفعان، این ابهام را برطرف کند.
و اگر وجود داشته، توضیح حقوقی و مدیریتی آن باید بصورت شفاف ارائه شود.
۳. ادعای موفقیت و مسئله پاسخگویی
مدیریت بنیاد از «موفقیت ۷۰ تا ۸۰ درصدی» سخن گفته و در عین حال اذعان کرده است که در انتخاب پروژهها «حتماً اشتباهاتی» وجود داشته است.
پرسش این است:
شاخص این درصد چیست؟
معیار ارزیابی عملکرد کدام است و مسئولیت اشتباهات چگونه تعریف و جبران میشود؟
در شرایطی که بودجه فرهنگ محدود و متعلق به عموم است، آزمون و خطای پرهزینه بدون انتشار شاخصهای ارزیابی، قابل پذیرش نیست.
۴. مواجهه با نقد؛ شأن نهاد ملی
در بخشی از اظهارات منتشرشده، برخی منتقدان سیاستهای بنیاد فارابی با اشاره به شکستهای گذشته در کارنامهشان یا اتهام داشتن انگیزههای شخصی مورد خطاب قرار گرفتهاند. چنین ادبیاتی از سوی مدیریت یک نهاد ملی، کمکی به ارتقای گفتگوی حرفهای نمیکند.
نقد سیاست فرهنگی، حق صنفی سینماگران است.
پاسخ به نقدها باید با داده، سند و گزارش عملکرد باشد؛ نه با ارجاع به سوابق منتقدان یا نیتخوانی.
۵. نقش نهاد ملی؛ سیاستگذار یا مجری پروژه؟
نهاد ملی سینما باید سیاستگذار توسعه پایدار باشد، نه صرفاً مجری پروژههای پراکنده.
توسعه ژانر کودک، حمایت از فیلمسازان اول، یا رشد کمپانیمحور در حوزه انیمیشن، نیازمند برنامه چندساله، قابل ارزیابی و قابل نظارت است، نه اعلام موردی پروژه.
آنچه امروز بعنوان تحول در بنیاد سینمایی فارابی و مدل بینالمللی پیچینگ معرفی میشود، اگر فاقد شفافیت عملی، تضمین سلامت و پاسخگویی مستمر باشد، در عمل چیزی جز بازتولید سازوکار قدیمی با ظاهر نو نخواهد بود.
مدیریت بنیاد باید متوجه باشد، تغییر واژگان به معنای تغییر رویکرد نیست.
تغییر فرم جلسات به معنای اصلاح تصمیمگیری نیست.
و افزودن رنگ و لعاب رسانهای، جایگزین اصلاح ساختاری نمیشود.
بخش قابل توجهی از جامعه سینمایی همچنان احساس میکند سیاستهای بنیاد، بویژه در دوره فعلی، علیرغم شعارهای تحولخواهانه، در چارچوب الگوهای کهنه، تمرکزگرا و غیرپاسخگو حرکت میکند. استمرار این وضعیت نشان میدهد مدیریت فعلی در تحقق وعدههای اعلامشده ناکام بوده و نتوانسته اعتماد حرفهای را بازسازی کند.
سینمای ایران به تغییر واقعی نیاز دارد، نه بازآرایی ظاهری سازوکارهای قدیمی.
و این تغییر، تنها از مسیر شفافیت بیقید و شرط، نظارت صنفی و پاسخگویی امکانپذیر است.
