غوغای ترلان در “بامداد خمار۲”/دردم از یار است یا از تحقیر؟

ترلان پروانه از بچگی در دنیای تصویر حضور داشت و نقش‌های مختلفی را تجربه کرده و محبوبه همان فرصتی است که ترلان به آن نیاز داشت تا قدرت و توان خود را بر سر این نقش صرف کند و بر آن بیفزاید.

ترلان با کنترل نرگس آبیار، محبوبه را جلوتر از دخترک سرکش متمرد دیده و محبوبه‌ای خلق کرده که شبیه کلیشه‌ها نیست. جنس نگاه و سکوت‌های طولانی‌ و اشکها و ضجه هایش همان چیزی است که محبوبه را کاملا هم‌حس کرده.

ترلان به خوبی محبوبه را فهمیده و بزنگاه حرکت او از دخترک محبوب خانواده تا دخترک یاغی را کشف کرده؛ او نه تحت تاثیر فشارهای خانواده برای ازدواج مصلحتی بلکه به خاطر ریشخند شدن عشق و تحقیر توسط خواهر بزرگتر است که ناگاه می غرّد و ورق را برمیگرداند حتی اگر دنیا علیهش باشند. فهم درست از چرایی رفتار، سبب ساز اجرای دقیق و ریزه کارانه نقش شده بی ذره ای اغراق یا بازی های تنش‌زای اعصاب خردکن. ترلان محبوبه را انسان دیده و انسانی بازیش میکند و همین است که در یاد می‌ماند.

کم کم باید از بلوغ بازیگری ترلان پروانه گفت و او باید خود را همین طور حفظ کند که حالا حالاها میتواند نقشهای خوب بگیرد و خاطره بسازد.