نقد فیلم

فیلم روایت جاده ای از هفت مسافر یک تاکسی ون خطی است که مرگ نامشخص یکی از آنها منجر به تغییر سرنوشت شخصیت ها می شود، فیلم روی کاغذ ایده پرکششی دارد و می تواند هریک از شخصیت ها را درگیر یک دیگر کند تا سرانجام چه رخدادی در انتظار هر کدام از آنها باشد اما فیلمنامه نویس تحت تاثیر الگوهای امتحان پس داده سینمای اجتماعی ایران به سمت یک بحرانی می رود که حل آن یک مسیر اخلاقی و درست دارد اما شخصیتی که در گذشته اش مصلح اجتماعی بوده و با نوشته هایش برای خود مسئله امنیتی درست...

مشکل اصلی «زن و بچه» در فیلمنامه است، داستان اسیر تیترها و حوادث گنجانده شده زوری بدون منطق در روایت فیلمنامه می شود که هر کدام از اجزا نمی توانند به یک انسجام درست برسند، این مشکل به قدری در لحظه به لحظه فیلم حس می شود که تماشاگر را در آخر عصبانی می کند که قرار است این حجم از آوار مشکلات بر سر یک شخصیت زن تا کجا پیش برود؟!! هرچند واکنش های داخلی و خارجی نشان داد که باید فیلمساز تجدید نظر اساسی کند و سینما را به عنوان ابزاری برای تربیت و انتقال حس درونی شخصیت...

فیلم داستان سلبریتی «الیزابت اسپارکل» با بازی دمی مور را روایت می کند که برنامه ورزشی صبحگاهی یک شبکه تلویزیونی را اجرا می کند و در حالی که در ظاهر کارش موفق است اما مدیر شبکه تصمیم به برکناری او می گیرد تا یک چهره جوان را جایگزین او کند، او که خود را بازنده این تصمیم می بیند با تزریق یک دارو نسخه جوان و بهتری از خود را خلق می کند! ایده جسورانه فیلم در ابتدا برای نقد جریان نگاه زن ستیزانه ، خیلی بی رحمانه به نظر می آید اما سینما با خود ابزار بازیگوشی خوبی را...

شخصیت نقی معمولی در طول شش فصل چنین به مخاطبان معرفی شده است که تلاش داشته با کارگری ساختمان خرج زندگی را تامین کند و در این مسیر با چالش هایی مثل خرابی منزل و کوچک شدن در برابر موقعیت و جایگاه همسرش هم روبرو شده است اما در فصل تازه با نقی معمولی متفاوتی مواجه بودیم، او چنان فارغ از مشکلات مالی است که می تواند یک کودک را به فرزند خواندگی قبول کند، دو دختر خود را بدون دغدغه تامین جهیزیه به زندگی مشترک روانه کند، بدون دغدغه مالی، مهمانی بزرگی را ترتیب دهد و در آخر هم...

سریال «نوجوانی» درام جنایی روان‌شناختی محصول کشور بریتانیا است که توسط جک تورن و استیون گراهام به کارگردانی فیلیپ بارانتینی ساخته شده است. داستان آن حول محور یک دانش‌آموز سیزده ساله به نام جیمی میلر است که به دلیل قتل همکلاسی‌اش دستگیر شده است.تاکید سریال بر نقش سن سیزده سالگی در وقوع چنین بحران سخت در طول چهار قسمت یادآور می شود، هر قسمت این سریال به صورت پلان سکانس فیلمبرداری شده است که با خودش محدودیت هایی را برای سازندگان ایجاده کرده است اما همین شیوه باعث شده تا با اثری متفاوت و در نوع خود غافلگیرکننده مواجه باشیم...

موتور محرک داستان به دست شخصیت هایی است که به درستی پرداخت می شوند و هر کدام از آنها در موقعیت های متفاوت، نقش دیگری را به خود می گیرند و فیلمساز در گشاده رویی سرنخ ها را به دست مخاطب می دهد تا او بتواند تحلیل درستی از فیلم داشته باشد. این اطلاعات دادن های قطره چکانی به عمق دادن داستان کمک بسیاری می کند که گاهی هدف را تحت تاثیر می دهد. برخلاف ادعای مهیج بودن داستان فیلم اما هیجان از شخصیت ها گرفته شده و منطق گذشته و حال هر کدام باید در این مسیر به کمک...

سریال Zero Day (روز صفر) یک سریال تریلر سیاسی جذاب است که توسط اریک نیومن، نوآ اوپنهایم و مایکل اس. اشمیت ساخته شده است داستان حول محور رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، جورج مولن (دنیرو)، می‌چرخد که از بازنشستگی فراخوانده می‌شود تا ریاست کمیسیونی را بر عهده بگیرد که به بررسی یک حمله سایبری ویرانگر می‌پردازد؛ حمله‌ای که باعث هرج و مرج گسترده و تلفات جانی در سراسر کشور شده است. همان‌طور که مولن در تحقیقات خود عمیق‌تر می‌شود، با شبکه‌ای پیچیده از توطئه‌ها و حقایق پنهان مواجه می‌شود که درک او از واقعیت را به چالش می‌کشد و اراده‌اش را...

اواخر سال ۲۰۲۰ بود که بخش تلویزیونی استودیوی سونی اعلام کرد قصد دارد یک اثر تلویزیونی براساس رمان The Night Agent از متیو کوئیرک بسازد و همان ابتدا هم شاون رایان را به‌عنوان نویسنده انتخاب کرد. چند ماه بعد، سرویس استریم نتفلیکس حق ساخت و پخش سریال The Night Agent (مامور شب) را به دست آورد و سث گوردن را برای کارگردانی قسمت آزمایشی استخدام کرد. این سریال آنقدر محبوب شد که درست چند روز بعد از پخش فصل اول، بلافاصله برای فصل دوم هم تمدید شد. گابریل باسو، لوسین بوچانان، فولا ایوانز-آکینگبولا، سارا دزیاردینز، ایو هارلو، فینکس رای و...

دژاوو یا همان آشناپنداری دستمایه یک سریال جنایی،پلیسی، روانشناختی و معمایی شده که ایده های بکری را در یک داستان پرکشش روایت می کند، هرچند در جاهایی احساس می شود که پیچش داستان موجب سردرگمی شده است اما در صحنه های بعد این مشکل حل می شود، چراکه تمام اجزا به نحوی چیده شده اند که سرگشتگی زمانی در دل وقایع در جای خود می نشیند.   القای درونی سریال به مخاطب مانند همان ایده اصلی که پی به پروبال دادن آن دارد، چنان در مخاطب تاثیر دارد که از جایی به بعد مرزبندی بین شخصیت ها از بین می...

انگیزه و هدف گذاری با بدنه داستان همخوانی ندارد و تراژدی غم انگیزی که با مخاطب در فصل یک همراه بود ، در فصل دوم جایش را به هیجان داده است، هیجانی که تولیدکنندگان آن با خلا داستانی خود سریال در معابر خیابان های شهر ایجاد کردند. «بازی مرکب» فصل دوم در شخصیت پردازی دچار لکنت است و به جای بازگشت به بازی ها می توانست تمرکز شخصیت اول داستان را روی یک انتقام سخت بگذارد و برای مواجهه دوباره با جهان بازی ها برنامه ویژه تری را ترتیب می داد اما کل داستان را با ایده های بسط نیافته...