راهنمای فیلم ۴۴

شروع فیلم با صحنه تعزیه خوانی و چای نذری هیات در ایام محرم، یک آغاز خوب برای ارتباط داستانی با اصل بحران پیش رو است، وقوع بحران و ارجاع به هیات آن هم در شرایطی که حجم سنگینی از غم بر مخاطب تحمیل می شود ، نقطه عطف فیلم است. حامد بهداد برخلاف دو فیلم زنده شور و گیس در این فیلم تلاش داشته تا نقش یک مرد تک افتاده و تنها که می خواهد به جنگ قدرت برود را به خوبی ایفا کند اما این مراقبت و ممارست وی برای کنترل بازی ، باعث شده تا بازی راحتی نداشته...

زیست ظفر خالدی در ایل بختیار می توانست بستر مناسبی برای مقدمه چینی داستانی و آشنایی بهتر مخاطب با آن جغرافیا و قاب بندی های زیبا باشد اما دست پاچه شدن فیلمساز برای رفتن به مناطق جنگی، مانع این فرصت مهم می شود. توجه نکردن فیلمبردار به نورپردازی و روایت شلخته او از موقعیت ها به روند داستانی خدشه وارد می کند، حداقل یک اورشولدر اندازه می توانست بگیرد! بازی های کنترل نشده به شخصیت‌پردازی کمک نمی کنند و از حداقل داشته ها هم نتوانسته استفاده کند، فریبا کوثری با آمادگی آمده تا یک نقش مناسب زیستگاه دربیاورد اما فضا...

خاطره اسدی بعد از مدت‌ها موثر و مسلط بازگشته است اما بعد از حذف او، عنصر جایگزین نمی تواند تاثیر او را داشته باشد، پیش از اینکه بازی اش و مسئله اش از روی کوشش باشد ، بیشتر جوشش درونی او است که به خوبی درمی آید. امیر اقایی در شمایل سریال اقازاده ظاهر می شود، انگار خودش هم بدش نمی آید که این نقش را ادامه دهد، هیچ ارزش افزوده ای هم به آن اضافه نمی کند، حداقل می شود که جنس راه رفتن را آرام تر کرد! وقتی فیلمنامه نویس، محو ایده اصلی و سازندگان هم ذوق زده...

هک شدن بانک سپه و پاسارگاد در ابتدای جنگ دوازده روزه خیلی روی سینماگران و مدیران فارابی تاثیر مثبت برای خلق ایده مرکزی داشته است که خروجی یکی می شود قمار باز و دیگری همین فیلم سقف که فیلم خیلی بدی از آب درامده است. حمله سایبری به این دو بانک باعث شده تا یک خانواده به خاطر بسته شدن حساب‌شان و آسیب جنگی که به خانه آنها وارد شده است، در شرایطی قرار می گیرند که به ویلای پسردایی پولدار می روند و در انجا به خاطر اینکه روز را شب کنند، باید تن به فرمایشات صاحب ویلا دهند...

آرامبخش؛ قصه زنی را روایت می کند که در آستانه چهل سالگی می خواهد یک کودک را به فرزندخواندگی قبول کند، اینکه او در فقدان چه چیزی به دنبال پذیرش چنین مسئولیتی است، در فیلم مشخص نیست؛ اگر بهانه تغییرات تحمیل شده در سرپرستی کودکی اوست که دلیل کافی نمی تواند باشد، آن هم در شرایطی که خواستگار هم دارد! فیلمنامه تعلیق ندارد و در یک چرخش معیوب روزمرگی بلاتکلیف گیر می کند و تمام راه های نجات برای عبور از این بن بست با دست های خالی نویسندگان ، قفل شده است. الناز شاکردوست تنها کسی است که فیلم...

پیمان قاسمخانی فیلم نامه را در سه پرده منسجم با داستانک های بهم پیوسته پیش برده است و یک فیلم تمام شهری را در خدمت کارفرما درآورده است و مخاطب می تواند با آن در اکران ارتباط برقرار کند، هرچند که فیلم ماندگاری نخواهد شد. گنجاندن زنده شدن یک عشق قدیمی در دل یک شهر شلوغ با تمام آسیب هایی که می تواند به روحیه هر شهروندی وارد کند، سوژه خوبی است و صدرعاملی هم تلاش داشته تا صرفا یک اجرای تمیز داشته باشد اما اگر با شخصیت هایی مواجه بودیم که در این وضعیت ترافیک و آدمها، در پس...

شامحمدی برخلاف مجنون در اینجا پیشرفت محسوسی در شخصیت پردازی و شکستن فضای جنگی با روایت از زندگی شخصی حسین املاکی دارد و خود را محدود به روایت جنگی نکرده است. آرمان درویش در نمایش سادگی و صداقت حسین املاکی تلاش کرده با درک درست از میزان اثرگذاری در موقعیت ها به مختصات منحصر و درستی از یک قهرمان بی ادعا و در عین حال موثر برسد و در این مسیر سهم دیده شدن به هر قیمتی که در اجرای این نقش ها مرسوم است را نادیده بگیرد و یک زوج ترکیبی رشک برانگیزی را با شکیب شجره شکل دهد...

فیلمساز تلاش می کند تا شروع محکمی داشته باشد و مخاطب را پای فیلم حفظ کند اما رفته رفته با نمایش ترسناک از محل زندگی جدید با موقعیت های کلیشه ای و بی منطق از نا امنی ، ذهن مخاطب را برای یک بحران آماده کند. هادی کاظمی می کوشد از آن قالب همیشگی اش بیرون بیاید اما دوربین که وقتی نزدیک او می شود، لو می رود که از چه فیلم هایی آمده است. پلیس فیلم منفعل است و شخصیت های فیلم از آن جلوتر هستند و آتش به اختیار عمل می کنند، همین است که کار را پیش...

روایت لطیف و بدون لکنت با خلق جهان شخصیت ها و پرداخت با جزییات بصری و دقت در نفوذ به شخصیت ها همواره حلقه مفقوده این فیلم ها بوده است، “حال خوب زن” فارغ از این نگاه های سطحی به یک باور درست در درک مفهومی می رسد و دست روی موضوعی می گذارد که حساس و پیچیده است اما ذوق زده نمی شود و ممارست فیلمساز در حفظ لحن بیان فرمی به جهان شخصیت ها به زیبایی نزدیک می شود.   تصویری که از زن به عنوان جنس شکننده در عین حال مقاوم در برابر بحران غالب شده به...

پرداخت به مسئله شهرت و مشکلات آن، موضوع تازه ای در سینمای ایران نیست و به شکل های مختلف به آن پرداخت شده است، در “بیلبورد” هم از جایی به بعد با مواجهه امین حیایی و  آناهیتا درگاهی ،لحظه به لحظه یاداور فیلم “مزاحم” به کارگردانی سیروس الوند است. کاش حداقل کشش دراماتیک و خلق موقعیت با شخصیت پردازی دقیق سینمایی را از الوند الگو می گرفت. تلاش آناهیتا درگاهی برای باورپذیری و خلق یک بازی متفاوت از خود، ستودنی است.