چاپ
سریال بینی با سینماناب/ پیکی بلایندرز؛ قله ها را یکی یکی فتح کُن!

سینماناب - #حمیدغفاریان: نقابداران برخلاف دیگر سریال ها که در خلق بحران بسیار محتاط و گاهی کج سلیقه هستند اما در این مجموعه ما با بحران های موازی مواجه می شویم که گره گشایی هر کدام از آنها براساس الویت بندی پیش می رود و لحظه ای مخاطب را از نگرانی خارج نمی کند، این همان الگوی درستی است که مایکل در پدرخوانده درگیر می شد و همزمان باید با سران دیگر خانواده ها مذاکره می کرد و از سوی دیگر باید به فعالیت های رسمی و اقتصادی خانواده رسیدگی می کرد و در سوی دیگر معیارهای بقای قدرت خود را در نظر می گرفت.

«استیون نایت»، سازنده سریال پیکی بلایندرز، پیش از این فیلمنامه «چیزهای زیبای کثیف» و «قول های شرقی» را نوشته که دومی را آقای کراننبرگ با بازی «یوگو مورتنسن» و «نائومی واست» در سال ۲۰۰۷ ساخته است و بعد از آن هم دو فیلم «مرغ مگس خوار» و «لاک» را نوشته و کارگردانی کرده است.

نقابداران از مجموعه های موفق و پربیننده سال های اخیر است که با تکیه به الگوهای سینمایی اش مانند پدرخوانده توانسته با مرکزیت قرار دادن یک خانواده تبهکار و موثر در فعالیت های منحصر به خود و شمایل یک سری روابط درون خانواده ای به یک تعریف تازه از نظام سرمایه داری و نقش مهم سران قدرت در مناسبات قدرت های بزرگ و کوچک به الگوریتمی برسد که در آن شخصیت نقش اصلی دارد.

تام شلبی با بازی خوب کیلین مورفی از افسران موثر جنگ جهانی اول بوده که حالا با بازگشتش به محل زندگی و پشت کردن به عقبه خانوادگی ضعیفش می خواهد در هر فعالیت کسب و کاری موفق باشد و با حفظ و اعتبار دادن به خانواده موقعیت تبهکاری را بعد از مدتی به رسمیت بشناساند، در این میان خرده داستان ها می توان از دل دیگر مناسبات و شخصیت ها بیرون آورد و موتور محرک داستان را بیشتر پیش برد اما آنچه که نقابداران را به یک هویت مستقل تبدیل می کند، تلاش برای حفظ خود و عنوان خود است که در ظاهر آن ها را کولی خطاب می کنند اما همین برچسب تبدیل به پاشنه آشیل آنها نمی شود، هرچند که در الگوهای معتبر سینمایی ما با یک اخلاق به ارث رسیده مواجه هستیم و در اینجا شاهد آشفتگی در اخلاق، اما آنچه که بیرون نمی زند، پس زدن مخاطب است در دل همین وقایع است، هماانطور که با معماری درست از جنس خیابان های روزی روزگاری آمریکا، گویی که شاهد فرزندان دیگری هستیم که در همان اتمسفر رشد جدی تری داشتند و برای خود صاحب یک بیانیه در پیشانی شدند و سالها این شکل زندگی را در خلوت خود تجربه کردند.

نقابداران برخلاف دیگر سریال ها که در خلق بحران بسیار محتاط و گاه کج سلیقه هستند اما در این مجموعه ما با بحران های موازی مواجه می شویم که گره گشایی هر کدام از آنها براساس الویت بندی پیش می رود و لحظه ای مخاطب را از نگرانی خارج نمی کند، این همان الگوی درستی است که مایکل (آل پاچینو) در پدرخوانده درگیر می شد و همزمان باید با سران دیگر خانواده ها مذاکره می کرد و از سوی دیگر باید به فعالیت های رسمی و اقتصادی خانواده رسیدگی می کرد و در سوی دیگر معیارهای بقای قدرت خود را در نظر می گرفت.

برخلاف دو فصل ابتدایی که ما با یک خانواده نه چندان موثر و تنها با شعار و تعریف آرمان ها مواجه هستیم اما از فصل سوم با یک جاه طلبی بیشتر و نقش جدی تر در قدرت طرف هستیم که حالا این میزان قطعا تمامی ندارد همانطور که در یکی از سکانس ها که تام از نقشه جدید می گوید، یکی از سران خانواده می گوید: تامی این جاه طلبی تو تمامی ندارد!

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :