چاپ
قدم های اشتباه استراتژیک سازمان سینمایی در برابر یک گروه خاص / لزوم اعتبار دادن به کانون کارگردانان و تهیه کنندگان به جای سران خانه سینما در موضوع شورای صنفی نمایش

سینماناب: طی این سالها از زمان بازگشایی مجدد خانه سینما و با تاملی بر روی رویداد های صورت گرفته، متوجه شکاف جدی بین سران خانه سینما با صنوف می شویم، حالا دیگر بیش از اینکه خانه سینما را موثر بدانیم،با دو صنف مهم تهیه کنندگان و کانون کارگردانان طرف هستیم که نشان دادند،جایگاه بهتری نسبت به خانه سینما و دیگر صنوف در مسائل سینمای ایران دارند.

سینمای ایران در این روزهای حساس کرونایی دچار یک سندروم شده است، سندرومی که از سوی اشخاص و گروه ها ایجاد شده است، این در حالی است که شرایط کنونی می توانست دستاویزی برای مدیریت صنفی و سازمانی جسورتری شود و خروجی آن هم به یاس و ناامیدی و دعوای حیدری نعمتی منجر نشود.

شکاف بین سینماگران و دو پاره بودن اهالی سینما، امروز بیش از پیش نمایان شده است و این در شرایطی است که به سال پایانی دولت هم نزدیک می شویم و این امر طبیعی است، چراکه یک گروه هفت سال سکوت کردند و از سوی دستگاه کنار گذاشته شدند و حالا که در عین شایستگی به ریاست و اعضای یک شورا رسیدند اما حالا منجر به ناراحتی گروه رغیب شده است.

ماجرا آنقدر پیچیده نیست که سازمان سینمایی، سیاست عقب نشینی را در موضوع شورای صنفی برگزیده است و این سیاست مدارا و دادن اعتبار به یک تیم منسوخ شده با تئوری تعطیلی یک هفته ای جلسه شورای صنفی نمایش به نفع یک گروه خاص که نشان دادند در مدیریت مسائل صنفی بسیار دچار تضعیف هستند را به عنوان راهکاری ادامه دار برای بستن دهان برگزیدن، اشتباه استراتژیکی است و جهت دار کردن برای حفظ صندلی نشان از یک ترس جدی است که در مدیریت سینما کارکرد ندارد.

سازمان سینمایی بهتر است تا به جای واکنشی به دور از شان اهالی حاضر در شورای صنفی نمایش، یک بار دیگر با عضو جدید معرفی شده کانون کارگردانان و تهیه کنندگان به دور از توجه به بیانیه عجیب  یک سویه سران خانه سینما، وضعیت شورای صنفی را با همدلی و تعامل این دو صنف موثر، پیش ببرد.

کلمات کلیدی :

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :