ادامه پیشنهاد «سینماناب» برای روزهای خانه نشینی اجباری – ۲؛ این بار یک فیلم جدید / ریچارد جول – کلینت ایستودد؛ برای سینما و وطن

سینماناب – حمید غفاریان: بعد از پیشنهاد فیلم درخشان «بازداشتگاه شماره 17» بیلی وایلدر متعلق به سینمای کلاسیک، حالا پیشنهاد دوم ما برای این روزهای خانه نشینی اجباری، فیلم خوب و با شکوه «ریچارد جول» آقای کلینت ایستودد است، فیلمی قصه گو و شخصیت محور با فراز و فرود های جذاب سینمایی که سکانس خوب کم ندارد و روابطی که در فیلم منجر به بروز یک حماسه می شود، روابطی که بین وکیل،مادر و ریچارد جول در فیلم شکل می گیرد تا نشان دهد روح ملی گرایی و تعهد انسانی، مسئله ای است که همچنان نسل های مختلف به آن نیاز دارند همانطور که حسرت دیدن و لمس کردن شخصیت هایی از جنس ریچارد جول در کشور خودمان که منفعت ملی را بر منفعت فردی ترجیح می دهند، احساس می شود.

نوشتن درباره سینماگری که شمایل یک قهرمان وسترن را در ذهن هایمان دارد، همان قدر با احتیاط است که دیدن فیلم هایش هم با احترام است، شرایطی که فیلمسازی از جنس کلینت ایستودد برای ما در نظر می گیرد که با اشتیاق به دیدن فیلم هایش برویم، از جنس فضایی است که در خود فیلم هم، نسبت بین فیلمساز و شخصیت اصلی اش رعایت می شود و این شیمی هم بعد از دیدن فیلم تبدیل به یک برگ برنده می شود.

«ریچارد جول» از یک واقعه تاریخی می آید که در آن نگهبان امنیتی در جریان المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا متوجه وجود یک بمب می شود و جان بسیاری از حاضران آن مراسم را نجات می دهد اما به فاصله چند روز بعد از اینکه سردوشی های یک قهرمان را روی دوشش آویزان می کند، ماموران FBI به وی مظنون می شوند و او متهم اصلی این پرونده می شود…..

فیلم برخلاف عدد سنی کلینت ایستودد که حالا باید در این برهه تاریخی زندگی اش، یک فیلم خسته و سهل بسازد اما همچنان او وارد یک فضایی می شود که حس ملی گرایی را در مردم کشورش متبلور کند و برای این فرم هم سالهاست که فیلم هایی با همین مختصات می سازد که نمونه متاخر آن «سالی» با بازی تام هنکس است و در آن فیلم شخصیت اول با یک حرکت غیرمتعارف در کنترل هواپیما، جان آدمهای بسیاری را نجات می دهد اما در سوی دیگر مورد پرسش ماموران بالادستی قرار می گیرد، کلینت ایستودد طی این سالها به آن زبان خودش در بیان قصه های مشابه برای ترویج آن حس ملی گرایی رسیده است و تنها تفاوت فیلم ها با یک دیگر به فضاسازی و موقعیت شخصیت ها و اتفاقات شان باز می کردد اما همچنان شکوه پلان ها در خدمت سینما، در نگاه کلینت ایستوود همچنان باقی است.  

اگر این مطلب را مفید ارزیابی کردید لطفاً به اشتراک بگذارید :